Gdy kapłan, brat lub siostra zakonna przeżywa kryzys – gdzie szukać pomocy?

Twoje życie jako osoby duchownej czy konsekrowanej niesie ze sobą wielką radość, ale także ciężar odpowiedzialności i samotności. Zdarza się, że stajesz wobec trudnych doświadczeń: wypalenia, poczucia bezsensu, problemów zdrowotnych, konfliktów we wspólnocie, kryzysu wiary czy trudności emocjonalnych. W takich chwilach kluczowe jest, abyś nie zostawał sam i sięgał po pomoc.

Kroki, które warto podjąć

• Zatrzymaj się i spróbuj nazwać swój stan
  Pierwszym krokiem jest uświadomienie sobie, że być może przeżywasz kryzys. Zmęczenie, bezsenność, brak motywacji, trudności w modlitwie czy poczucie izolacji to sygnały, których nie możesz lekceważyć.
• Porozmawiaj z zaufaną osobą
  Często już samo wypowiedzenie swoich uczuć przed kimś bliskim i życzliwym przynosi ulgę. Może to być przełożony, współbrat, współsiostra lub kapłan, któremu ufasz. Jeśli nie wiesz jak zacząć zapytaj po prostu: „Czy mógłbyś mnie wysłuchać?”.
• Nie bój się prosić o pomoc profesjonalną
  Skorzystanie z pomocy psychologa, terapeuty czy psychiatry nie jest oznaką słabości, ale dojrzałości.
• Zadbaj o zdrowie fizyczne i odpoczynek
  Sen, odpowiednia dieta i aktywność fizyczna mają ogromny wpływ na nasze samopoczucie. Warto poszukać czasu na spacer, sport czy pasję, która odciąży umysł.
• Módl się tak, jak potrafisz
  Modlitwa w trakcie kryzysu może być naprawdę sporym wysiłkiem. Nie przejmuj się, że czasem ona „nie idzie” lub wątpisz w obecność Boga. Może to być konsekwencją przeżywanej trudności. Módl się wtedy tak, jak potrafisz, np. przebywając w ciszy w Kościele, czytając krótkie fragmenty Pisma Świętego czy zachodząc na krótką adorację Najświętszego Sakramentu.

Gdzie można się zgłosić?

• Diecezjalne i zakonne ośrodki wsparcia
  W wielu diecezjach i zgromadzeniach działają centra pomocy psychologicznej i duchowej, dedykowane osobom konsekrowanym.
• Poradnie specjalistyczne
  Istnieje wiele ośrodków wsparcia w trudnościach związanych z kryzysem i zdrowiem psychicznym. Zastanów się, jaka pomoc byłaby dla Ciebie najlepsza i poszukaj jednostki, w której możesz znaleźć pomoc. Obszerną bazę znajdziesz na stronie Życie Warte jest Rozmowy (zwjr.pl)
• Telefon zaufania i kryzysowe linie pomocowe
  W sytuacjach nagłych można zadzwonić na ogólnopolskie numery wsparcia kryzysowego. Rozmowa anonimowa często pozwala zrobić pierwszy krok ku dalszej pomocy. Poniżej znajdziesz numery telefonów zaufania:
  
  1) Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym 800 702 222
  2) Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych 116 123
  3) Telefon zaufania dla mężczyzn 608 271 402 (Czynny we wtorki od 17:00 do 19:00 oraz czwartki od 19:00 do 21:00)
  4) Antydepresyjny telefon zaufania 22 484 88 01

Pamiętaj:

1. Kryzys nie oznacza słabości i może przydarzyć się każdemu, niezależnie od wieku, wykształcenia czy zawodu.
2. Niektóre objawy kryzysu mogą być zbliżone np. do depresji. Warto skonsultować to z kimś skonsultować.
3. Kryzys mija, chociaż czasem potrzeba jest pomocy kogoś bliskiego lub specjalisty.
4. Jeśli masz myśli samobójcze powinieneś porozmawiać ze specjalistą (psychologiem, psychoterapeutą lub psychiatrą).
5. Kryzys może przynosić trudności w modlitwie, ale to nie oznacza, że Bóg przestał Cię kochać.